Anahtar Kelimeler
Tasarım
Esinlenme
Doğa
Örüntü
Nasıl Atıf Yapılır
Öz
Tasarımda doğadan esinlenme yaklaşımını uygulayan bir tasarım eğitimi doğaya daha duyarlı olan ve çevre bilincine sahip çevresel tasarımcıların yetiştirilmesinde önemli bir etkendir. Bu nedenle bu çalışmada peyzaj mimarlığı eğitiminde doğadan esinlenme yaklaşımının benimsenmesiyle biçimlenen örüntü odaklı tasarım süreci incelenmiştir. Doğadaki bileşenler kendi içinde bir kompozisyon oluştururlar ve bu kompozisyonlar örüntülerden oluşur. Doğal örüntülerin analizi ve anlaşılması doğadan esinlenen tasarımların yönlendirilmesinde anahtar rolü oynar. Bu bakış açısı içinde Karadeniz Teknik Üniversitesi, Peyzaj Mimarlığı Bölümü, 1. sınıf derslerinden olan “Çevre Tasarım Proje 1” dersi kapsamında doğadan esinlenme, örüntülerden yararlanma yaklaşımı peyzaj mimarlığı kapsamında ele alınması gereken bir konu olarak görülmüştür. Bu derste yapılan, “çocuk oyun ve oyun etkinlikleri” temalı maketler çalışmanın materyalini oluşturmuştur. Uygulama kısmında seçilen 4 öğrenci çalışması (maketi) araştırma süreci (doğal örnekler) ve yaratıcı ürün (maket) açısından değerlendirilerek tasarımda doğadan esinlenme süreç yaklaşımı örüntü bağlamında incelenmiştir. Sonuçta örüntülerden esinlenme yaklaşımını uygulayan bu tasarım eğitiminde öğrencilerin biçim tasarlamaları, konsept-etkinlik belirlemeleri ve mekânsal kurguyu sağlamaları kolaylaşmıştır.
Abstract
Design education that applies the approach of inspiration from nature in design is an important factor in training environmental designers who are more sensitive to nature and environmentally conscious. Therefore, this study examines the pattern-oriented design process shaped by adopting the approach of inspiration from nature in landscape architecture education. The components of nature form compositions of their own, and these compositions consist of patterns. The analysis and understanding of natural patterns play a key role in guiding nature-inspired designs. From this perspective, the approach of drawing inspiration from nature and making use of patterns within the “Environmental Design Project 1” course, one of the 1st-year courses of the Department of Landscape Architecture at Karadeniz Technical University, was regarded as a subject that should be addressed within the scope of landscape architecture. The models on the theme of “children's play and play activities” made in this course constitute the material of the study. Four student works (models) selected in the application part were evaluated in terms of the research process (natural examples) and the creative product (model), and the process approach of inspiration from nature in design was examined in the context of patterns. As a result, in this design education applying the approach of inspiration from patterns, it became easier for the students to design forms, determine concepts and activities and establish spatial organization.
Keywords: Landscape Architecture, Design, Inspiration, Nature, Pattern
Kaynakça
Achim, M. (2007). Computational Morphogenesis: Integral Form Generation and Materialization Processes. In Proceedings of the 3rd International ASCAAD Conference on Em’body’ing Virtual Architecture.
Aslan, R. (2011). Örüntü kavramına ilişkin öğrenci güçlüklerini gidermeye yönelik bir ders tasarımı (Doctoral dissertation, DEÜ Eğitim Bilimleri Enstitüsü).
Balmond C., Smıth J., (2002), Informal, Prestel Verlag, Münih, Berlin
Batmaz, S. K. (2013). Tasarımda çeşitlenme sağlayan yöntemlerin günümüz mekan uygulamaları üzerinde incelenmesi (Doctoral dissertation, İstanbul Kültür Üniversitesi/Fen Bilimleri Enstitüsü/İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı Anabilim Dalı).
Birken, M & Coon, A.C. (2008). Discovering Patterns in Mathematics and Poetry. Amsterdam- New York: Rodopi
Boztunalı, Z. S. & Başbuğ, F. (2017). Paul Cezanne’ın Sanatında Doğa Çözümlemeleri. SED Sanat Eğitimi Dergisi, 5( 2): 147-156.
Bulut Kılıç, İ. & Altıntaş, İ.. (2016). Çağdaş Sanatta Metaforik Düşünceye Dayalı Uygulamaların Lisans Öğrencilerinin Sanat Eğitimi Başarısına Etkisi. SED Sanat Eğitimi Dergisi, 4(1): 53-76.
Bums, M. (2000). About Teaching Mathematics. A K-8 Resource. (2nd ed.) Sausalito, Califomia: Matlı Solutions Publication.
Buyurgan, S. & Buyurgan, U. (2012). Sanat eğitimi ve öğretimi. Ankara: Pegem Akademi.
Childs, K.M. (1995). An Investigation of the Role of Patterns in Developing Algebraic Thinking. Doktora Tezi, Texas A&M University.
Chiu, I. & Shu, L. H. (2007). Biomimetic Design Through Natural Language Analysis to Facilitate Cross-Domain Information Retrieval. Artificial Intelligence for Engineering Design. 21, 45–59 Cambridge University
Düzenli T. & Alpak E.M. (2016). Peyzaj Mimarlığı Eğitiminde Doğaya Öykünme Yaklaşımının Yaratıcılık Üzerindeki Etkisi, Mimarlık ve Yaşam Dergisi, 1(1): 13-21.
Düzenli T., Tarakci Eren E., & Akyol D. (2017). Concept Of Sustaınabılıty And Bıophılıc Desıgn In Landscape Archıtecture. Asosjournal-The Journal Of Academic Social Science, 5, 43-49.
Garcia, M. (2009). Prologue For A History, Theory And Future Of Patterns Of Architecture And Spatial Design, Patterns Of Architecture Ad, Wiley And Sons, Nov-Dec 2009, 6-17
Garcia, M. (2010). The Diagram Of Architecture. London: A John Wiley And Sons Ltd.
Gönenç Sorguç, A. & S. Arslan Selçuk (2006). Yapay Zeka Araştırmaları ve Biomimesis Kavramlarının Günümüzde Mimarlık Alanındaki Uygulamaları: Akıllı Mekanlar. 4.Yapı ve Kentte Bilişim Kongresi 8-9 Haziran 2006 Ankara
Hersey, G. (1999). The Monumental Impulse: Architecture's Biological Roots, MIT Press, Cambridge.
Kellert, S.R. (2005). Building for Life: Designing and Understanding the Human-Nature Connection. Island Press, Washington, DC.
Kronenburg R., (2007). Flexible Architecture That Responds To Change. Laurence King Publishing, Londra.
Kubo M., & Salazar J. (2004), Verbs, Architecture Boogazine, Aktar, Barselona.
Leackh N., Turnbull D., & Wıllıams C., (2004), Digital Tectonics, Wile-Academy, Artmedia Press Ltd, Londra
Öymen Gür, Ş. (2007). Mimaride Taklit Geleneği, Mimarlık 333, Ocak-Şubat.
Petruccioli, A.. (2008) .Bellek Yitiminin Ardından, Akdeniz İslam Kent Dokusunun Öğrettikleri. İstanbul. Yem.
Pilar Echavarria M., (2005), Portable Artchitecture And Unpredictabel Surronding. Structure Publishing Carles Broto, Barselona
Portoghesi, P. (2000). Nature and Architecture, Skira Editore, Milan.
Pouya S., Bayramoğlu E., & Demirel Ö., (2016), Doğa ile Uyumlu Fiziksel Engelli Çocuk Oyun Alanları. Mimarlık Ve Uygulamaları Dergisi, 1:51-60.
Ritter A., (2007), Smart Materials In Architecture. Birkhauser, Berlin
Smith S.M., Ward T.B. & Finke R.A. (1995) Creative Cognition Approach, MIT Press, Cambridge, London.
Tanışlı, D. & Olkun, S. (2009). Basitten Karmaşığa Örüntüler. Ankara: Maya Akademi.
Tsui, E., (1999). Evolutionary Architecture: Nature as a Basis for Design, John Wiley & Son, Inc.
Tunalı, İ., (2002) Sanat Ontolojisi, İstanbul, İnkılap Yay.
Vincent, Julian.F.V. Stealing İdeas From Nature, 1995.
Viollet-le-Duc, E. E. (1990). The architectural theory of Viollet-le-Duc: readings and commentary. Mit Press.
Wolf, F. The Tree Pleasures of Mimasis According to Aristotle’s Poetics”, Derleyen B. Bensaude-Vincent, “Artifical and the Natural: An Evolving Polarity”, Cambridge, 2007
Yürekli, H., &Yürekli, F., (2002). Taklit: Başka Bir Evrensellik Boyutu., Arredamento Mimarlık, Şubat, İstanbul, 67.
Ziss, A., (1984) .Gerçekliği Sanatsal Özümsemenin Bilimi Estetik, Şahan Y., De Yayınevi, İstanbul,
Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
Telif Hakkı (c) 2018 Sanat Eğitimi Dergisi