Anahtar Kelimeler
Birlik İlkesi
Peyzaj Mimarlığı
Nasıl Atıf Yapılır
Makale Geçmişi
Öz
Pek çok süreci kapsayan tasarım eğitimi, eğitimin bütünü içinde vazgeçilmez öğelerden biridir. Bu süreç boyunca birlik ilkesine uygun, sistematik bir tasarım ürünü ortaya koymak önemlidir. Birlik, tasarımda düzenin sağlanmasında en önemli tasarım ilkelerinden biridir. Birlik sağlandığında tasarımda hem biçimsel hem de işlevsel bütünlük ve tutarlılık kurulur. Temel Tasarım dersi, peyzaj mimarlığında ve bütün tasarım disiplinlerinde büyük önem taşır. Bu nedenle peyzaj mimarlığındaki Temel Tasarım dersinde birlik ilkesinin incelenmesi gerekir. Temel Tasarım dersinin amacı, birlik kavramının ve öneminin büyük rol oynadığı görsel duyarlılığı öğrencilerde geliştirmektir. Ders ayrıca birlik kavramı aracılığıyla öğrencilerin problem çözme kapasitesini ve analitik düşünme becerisini artırmayı amaçlar. Bu araştırmada, Karadeniz Teknik Üniversitesi Peyzaj Mimarlığı Bölümünde ders kapsamında yapılan çalışmalar birlik teması çerçevesinde ele alınmıştır.
Abstract
Design education is one of the indispensable elements of education as a whole, encompassing many processes. It is important to create a systematic design product that meets the principle of unity throughout this process. Unity is one of the most important design principles in achieving order in design. When unity is achieved, both formal and functional integrity and coherence are established in the design. The Basic Design course is highly significant in landscape architecture and all design disciplines. Therefore, it is necessary to examine the principle of unity in the Basic Design course of landscape architecture. The aim of the Basic Design course is to cultivate students' visual sensitivity, in which the concept and importance of unity play a significant role. The course also aims to enhance students' problem-solving capacity and analytical thinking ability through the concept of unity. In this study, the works carried out within the scope of the course in the Department of Landscape Architecture at Karadeniz Technical University are discussed based on the theme of unity.
Keywords: Basic Design, Unity Principle, Landscape Architecture
Kaynakça
Alpak E. M., Özkan D. G., Düzenli T.(2018). Systems approach in landscape design: a studio work. Internatıonal Journal Of Technology And Desıgn Educatıon, 28, 93-611.
Artun, A. (2009). Geometrik Modernlik: Bauhaus Enternasyonali ve Tükiye’de Sanat. A. Artun & E. Çavuşoplu (Eds.), Bauhaus: Modernleşmenin Tasarımı içinde (ss.183-199). Istanbul: İletişim Yayınları.
Çellek, T. (2006). Sanat ve Bilim Eğitiminde Yaratıcılık.
Çellek, T., Sağocak, A. M. (2014). Temel Tasarım Sürecinde Yaratıcılık. İstanbul: Grafik Tasarım Yayıncılık.
Doğan, Ç. E. (2009). Mimarinin Görselliği ve Temsil. Dosya 17: Mimarlık ve Mekan Algısı, Mimarlar Ankara Odası Şubesi, Ankara, 32-36.
Düzenli T., Alpak E. M., Özkan D. G.(2017). Peyzaj Mimarlığında Temel Tasarım Dersinin Öğrenme Ve Yaratıcılık Sürecine Etkileri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 16, 64, 1450-1460.
Erdoğdu, G., Sarıoğlu, P. (2016). Temel Tasarım Eğitimi: Bir Ders Planı Örneği. Doğuş Üniversitesi, Sanat ve Tasarım Fakültesi, İstanbul, 26(1), 7-19.
Gence, C. D., Orhon, B. İ. (2006).Temel Sanat Eğitimi. Ankara: Gerhun Yayıncılık.
Günay, B. (2007). Gestalt theory and city planning education. METU Journal of Faculty of Architecture, 24(1), 93-113.
Hodgetts, R. M. (1991). Management (Vol. 22). San Diego: Harcourt Brace.
Jones, J. C. (1980). Design Methots. London: A Willey Intersience Publication.
Kocel, T. (1984). Yonetimde sistem yaklaşımı. Anadolu Universitesi Acıkogretim Fakultesi Yayınları.
Koffka, K. (2000). Introduction to: “Perception: An introduction to the GestaltTheorie” (1922).
Lloyd, P. J. (1969). The Failure of Basic Design. Leonardo, 2(2), 155-160.
Özkan, D.G., Alpak, E.M. ve Düzenli, T. (2016). Tasarım eğitiminde yaratıcılığın geliştirilmesi: peyzaj mimarlığı çevre tasarımı stüdyo çalışması. IJASOS- International E-Journal of Advances in Social Sciences, 4,136-143.
Özkar, M. ve Steino, N. (2012). Shaping design teaching: Exploring form as an agent in design reasoning and pedagogy. M. Özkar & N. Steino (Eds.), Shaping design teaching: Explorations into the teaching of form içinde (ss 9-24). Aalborg: Aalborg University Press.
Tekel, A., Görer Tamer, N., Memlük, O. ve Ceylan Kızıltaş. A. (2015). Temel Tasarım Eğitiminde Öğrencilerin Görsel Algı Becerilerinin Gelişim Sürecinin Sorgulanması, Sanat ve Tasarım Eğitimi Sempozyum ve Çalıştayı- Disiplinlerarası Tasarım, 22-27 Nisan 2015, Ankara.
Teymur, N., Tuğhan, A. D. (1998). Temel Tasarım/ Temel Eğitim. Ankara: Mem/Man Yayınları. Odtü Mimarlık Fakültesi Yayınları.
Wender, W.V. ve Roger, J. (1995). The designlife space: verbal communication in the architectural design studio. Journal Of Architectural And Planning Research. 12 (4), 319-336.
Wong, W. (1993). Principles of form and design. New York: Van Nostrand Reinhold.
Zelanski, P. & Fisher, M. P. (1996). Design principles and problems. Belmont: Thomson Wadsworth.
Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
Telif Hakkı (c) 2025 Sanat Eğitimi Dergisi