Anahtar Kelimeler
Müzik Öğretmenliği
Öğrenme Stilleri
Nasıl Atıf Yapılır
Öz
Bu çalışmada müzik öğretmeni adaylarının öğrenme stilleri belirlenmeye ve çeşitli değişkenler düzeyinde değerlendirilmeye çalışılmıştır. Çalışma kapsamında 164 müzik öğretmeni adayına Kolb (1985) tarafından geliştirilen ve Türkçe geçerlik ve güvenirliği Aşkar ve Akkoyunlu (1993) tarafından yapılan “Kolb Öğrenme Stilleri Envanteri” uygulanmıştır. Çalışma sonucunda müzik öğretmeni adaylarının ‘değiştiren’ ve ‘özümseyen’ öğrenme stillerini daha çok benimsedikleri, erkek öğrencilerin daha çok ‘değiştiren’ öğrenme stili ile müzik algılarında çoğunlukla, müziğe verdikleri değer ve yükledikleri anlamı netleştirmeye çalıştıkları, müziğin çok boyutluluğunun (müziğin felsefesi, müziğin estetiği, müziğin icrası, müziğin eğitimi vd.) farkında oldukları, müzikal öğrenmelerde objektif, dikkatli ve sabırlı olmanın bilinci ile öğrenmeyi benimsedikleri tespit edilmiştir. Kız öğrencilerin daha çok ‘özümseyen’ öğrenme stilini yansıttıkları ve buna göre de müziğe ilişkin soyut kavramlar (sanat, değer, sevgi, doğru, güzel, etkili vd.) üzerinde yoğun bir düşünme faaliyetini benimsedikleri, müzikal öğrenmelerine bu düşünce ve fikirlerin öncülük ettiği tespit edilmiştir. Çalışmada öğrenme stilleri ile cinsiyet değişkeninde anlamlı bir farklılaşma mevcutken, öğrenme stilleri ile ‘sınıf düzeyi’, öğrenme stilleri ile ‘mezun olunan lise türü’ ve öğrenme stilleri ile ‘akademik başarı’ değişkenine yönelik anlamlı bir fark bulunmamıştır.
Abstract
This study attempted to determine the learning styles of music teacher candidates and to evaluate them in terms of various variables. The “Kolb Learning Style Inventory”, developed by Kolb (1985) and adapted into Turkish with validity and reliability studies by Aşkar and Akkoyunlu (1993), was administered to 164 music teacher candidates.
The study found that the music teacher candidates mostly adopted the ‘diverging’ and ‘assimilating’ learning styles. Male students mostly displayed the ‘diverging’ learning style; in their perception of music they mostly tried to clarify the value they placed on music and the meaning they attributed to it, they were aware of the multidimensionality of music (the philosophy of music, the aesthetics of music, the performance of music, music education, etc.), and they adopted learning with an awareness of the need to be objective, careful and patient in musical learning. Female students mostly reflected the ‘assimilating’ learning style; accordingly, they engaged in intensive thinking about abstract concepts related to music (art, value, love, right, beautiful, effective, etc.), and these thoughts and ideas guided their musical learning. While there was a significant difference between learning styles and the gender variable, no significant difference was found between learning styles and the variables of ‘year level’, ‘type of high school graduated from’ and ‘academic achievement’.
Keywords: Music Education, Music Teaching, Learning Styles
Kaynakça
Aşkar, P. & Akkoyunlu, B. (1993). Kolb Öğrenme Stili Envanteri, Eğitim ve Bilim, 87, 37 – 47.
Atay S., İbiş, T. & Kartal, F. (2009). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Sağlık Yüksekoklu Öğrencilerinin Öğrenme Stillerinin Değerlendirilmesi, I Uluslararası Türkiye Eğitim Araştırmaları Kongresi, 1 – 3 Mayıs, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi.
Azizoğlu, N. & Çetin, G. (2009). 6 ve 7. Sınıf Öğrencilerinin Öğrenme Stilleri, Fen Dersine Yönelik Tutumları ve Motivasyonları Arasındaki İlişki, Kastamonu Eğitim Dergisi 17(1), 171 – 182.
Babadoğan, C. (2000). Öğretim Stili Odaklı Ders Tasarımı Geliştirme. Milli Eğitim Dergisi, 147, 61 – 63.
Bacanlı, H. (2001). Gelişim ve Öğrenme. (4. Baskı) Ankara: Nobel Yayın ve Dağıtım
Bakır, S. & Mete, H. (2014). Ortaokul öğrencilerinin öğrenme stilleri: Burdur ili örneği. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(3), 127 – 145.
Beydoğan, H. Ö. (2009). Lise Öğrencilerinin Öğrenme Stillerine Göre Okuma-Anlama Sürecinde Ayırt Etme Stratejilerini Kullanma Düzeyleri, Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(1), 51 – 67.
Çaycı, B. & Ünal, E. (2007). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Sahip Oldukları Öğrenme Stillerinin Çeşitli Değişkenlere Göre İncelenmesi, Üniversite ve Toplum, 7(3), 1 – 16. http://www.universite-toplum.org
Çelik, F., Yalçın, R., Çatal, Ö. G. & Aydın, A. (2014). Öğretmen adaylarının öğrenme stillerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 114 – 129.
Davidson, G.V., (1990). Matching learning styles with teaching styles: is it a useful concept in instruction?, Performance and Instruction, 29, 36-38.
Davis, B.G. (1993). Tools for Teaching. San Francisco: Jossey-Bass Publishers.
DeBello, T.C. (1990). Comparison of eleven major learning style models: Variables, appropriate populations, validity of instrumentation, and the research behind them, International Journal of Reading, Writingand Learning Disabilities, 6, 203-222.
Demir, T. (2008). Türkçe Eğitimi Bölümü Öğrencilerinin Öğrenme Stilleri ve Bunların Çeşitli Değişkenlerle İlişkisi(Gazi Üniversitesi Örneği), Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1(4), 129 – 148.
Demir, T. & Şen, Ü. (2009). Görme Engelli Öğrencilerin Çeşitli Değişkenler Açısından Öğrenme Stilleri Üzerine Bir Araştırma, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(8), 154 – 161.
Deniz, J. (2011). Müzik Öğretmeni Adaylarının Öğrenme Stilleri,2nd International Conference on New Trends in Education and Their Implications 27-29 April, 2011, Ankara: Siyasal Kitabevi.
Durdukoca, Ş. F. & Arıbaş, S. (2010). İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Sınıf Öğretmenliği Öğretmen Adaylarının Sahip Oldukları Öğrenme Stillerinin Farklı Değişkenlere Göre Değerlendirilmesi, 9. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu, 20 – 22 Mayıs, Fırat Üniversitesi Elazığ.
Ergün, M.,Egezer B., Çevik, İ. &Özdaş, A. (1999). Öğretmenlik Mesleğine Giriş. Ankara: Ocak Yayınları.
Felder, R.M. (1996). Matters of style. ASEE Prism, 6 (4): 18-23.
Gencel, İ. E. (2006). Öğrenme Stilleri, Deneyimsel Öğrenme Kuramına Dayalı Eğitim, Tutum ve Sosyal Bilgiler Program Hedeflerine Erişi Düzeyi, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
Gregorc, A. F. (1984). Style as a symptom: A phenomenological perspective. Theory Into Practice. 23 (1), 51-56.
Güven, M., (2004). Öğrenme Stilleri ile Öğrenme Stratejileri Arasındaki İlişki. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları.
Güven, M. & Kürüm, D. (2006). Öğrenme Stilleri ve Eleştirel Düşünme Arasındaki İlişkiye Genel Bir Bakış, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(1), 75 – 90.
Hasırcı, Ö. K. (2006). Sınıf Öğretmenliği Öğrencilerinin Öğrenme Stilleri: Çukurova Üniversitesi Örneği, Eğitimde Kuram ve Uygulama, 2(1), 15 – 25.
James, W.B. ve M. W. Gabrait (1985). Perceptual learning styles: Implications and techniques for the practitioner. Lifelong Learning. 74, 128-130.
James, W.B. ve Gardner, D.L. (1995). Learning styles: Implications for distance learning, New Directions for Adult and Continuing Education, 67, 19-32.
Karademir, E. & Tezel, Ö. (2010). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Öğrenme Stillerinin Demografik Değişkenler Açısından İncelenmesi, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28, 129 – 145.
Karakaya, İ. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemleri, Tanrıöğen, A. (Edt.)Bilimsel Araştırma Yöntemleri İçinde, Ankara: Anı Yayıncılık
Karasar, N. (2005). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
Keefe, J. W. (1979). Learning style: An overview in student learning styles, diagnosing and prescribing program. Reston. VA: National Association of Secondary School Principlas, Connecticut, USA.
Kılınç, M. (2011). İlköğretim hayat bilgisi programı karakter eğitimi boyutunun öğrencilerinin tipik performanslarına dayalı olarak değerlendirilmesi: Kırşehir örneği. Doktora Tezi. Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Erzurum.
Kolb, A. Y. &Kolb, D. A. (2005). Learning Styles and Learning Spaces: Enhancing Experiential Learning in Higher Education. Academy of Management Learning & Education, 4(2), 193-212.
Kurt, H., Ekici, G. & Aktaş, M. (2014). Biyoloji öğretmen adaylarının öğrenme stilleriyle kişilik tiplerinin ilişkisi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 3(1), 50 – 59.
Numanoğlu, G. & Şen, B. (2007). Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Bölümü Öğrencilerinin Öğrenme Stilleri, Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(2), 129 – 148.
Özpolat, E.T. ve Turan, G. (2011). Öğrenme Stillerine ve Öğrenme Stillerinin Öğretim Süreçlerinde Kullanılmasına İlişkin Öğretmen Görüşleri: Adıyaman İli Örneği, e-Journal of New World Sciences Academy, 2011, Volume:6, Number: 1, Article Number:1C0342
Peker, M.,Mirasyedioğlu, Ş. & Yalın, H. İ. (2003). Öğrenme Stillerine Dayalı Matematik Öğretimi, Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 1(4), 371 – 385.
Tüysüz, C. & Tatar, E. (2008). Öğretmen Adaylarının Öğrenme Stillerinin Kimya Dersine Yönelik Tutum ve Başarılarına Etkisi, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(9), 97 – 107.
Ülgen, G. (1995). Egitim Psikolojisi -Birey ve Ögrenme-. Ankara.
Yalız, D. & Erişti, B. (2009). Anadolu Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Bölümü Öğrencilerinin Öğrenme Stilleri, Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi 4(4), 156 – 163.
Yazıcı, E. & Sulak, H. (2008). Öğrenme Stilleri İle İlköğretim Beşinci Sınıf Matematik Dersindeki Başarı Arasındaki İlişki, Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 25, 217 – 236.
Yenice, N. &Saracaloğlu, A. S. (2009). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Öğrenme Stilleri İle Fen Başarıları Arasındaki İlişki, Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 162 – 173.
Yıldırım, N. (2007). İlköğretimde Çalışan Eğitimciler Ve İlköğretim Müfettişlerinin Öğrenme Stilleri (Tokat İli Örneği), Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları, 6(1), 140 – 146
Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
Telif Hakkı (c) 2015 Sanat Eğitimi Dergisi