Anahtar Kelimeler
Soyutlama
Kentsel Obje Tasarımı
Nasıl Atıf Yapılır
Öz
Resim, müzik, heykel, sinema gibi sanatın her alanıyla, mimarlık, içmimarlık ve peyzaj mimarlığı meslekleri yakın ilişkiler kurmaktadır. Sanatçı-tasarımcı nesneler hakkında fikir yürütür, onları kendi algılama biçimi doğrultusunda tanımlar, yorumlar ve zihninde oluşan kavramlar sonucunda yeni nesneler oluşturarak tasarım gücünü ortaya koyar. Bu çalışmada da Karadeniz Teknik Üniversitesi Peyzaj Mimarlığı Bölümünde 1. sınıf öğrencilerinin temel tasar dersi kapsamında “dinamizm ve yükseliş” temasına bağlı olarak tasarladığı kentsel obje maketleri sanatsal açıdan incelenmiştir. Kentsel tasarım çalışmalarında kullanılan objeleri öğrencilerin sanatsal olarak nasıl biçimlendirdiği, verilen soyut kavramı nasıl tasarıma dönüştürdüğü araştırılmıştır. Objelerin tasarım süreci ve süreç sonunda ortaya çıkan farklı doku ve biçime sahip kentsel obje maketleri çalışma kapsamında incelenmiştir. Sonuçta öğrencilerin maketle ifade ettikleri “dinamizmi ve yükselişi” anlatan kentsel obje tasarımları yaratıcı, özgün ve modern sanat ürünleri olarak değerlendirilmiştir.
Abstract
The professions of architecture, interior architecture and landscape architecture have close relationships with every field of art, such as painting, music, sculpture and cinema. The artist-designer reasons about objects, defines and interprets them in line with their own way of perceiving, and demonstrates their design ability by creating new objects as a result of the concepts formed in their mind. In this study, the urban object models designed by 1st-year students of the Department of Landscape Architecture at Karadeniz Technical University within the scope of the basic design course, based on the theme of “dynamism and ascension”, were examined from an artistic point of view. The study investigated how the students artistically shaped the objects used in urban design work and how they transformed the given abstract concept into a design. The design process of the objects and the urban object models with different textures and forms that emerged at the end of the process were examined within the scope of the study. As a result, the urban object designs through which the students expressed “dynamism and ascension” in models were evaluated as creative, original and modern art products.
Keywords: Art, Landscape Architecture, Urban Object Design
Kaynakça
Aslan, A. E., and Puccio, G. (2006). Developing and testing a turkish version of torrance tests of creative thinking: a study of adults. The Journal of Creative Behaviour, Massachusetts:40 (3),163-78.
Atalay, R. (2007). Brancusi’nin Özelinde Heykel Sanatında Soyutlama. Anadolu Sanat Dergisi. Sayı 18, 101-106.
Ataseven, O., (2000), Heykelde İç-Dış Sorgulamaları Yöneliminde Araştırmalar ve Uygulamalar, Sanatta Yeterlik Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Baraski, C. (1964). Heykel Hakkında Genel Bilgiler, Bükreş.
Bulat, M. (2007).’’Modern Heykelin Doğuşu’’, Sanat Dergisi, S.XI, Erzurum, 83-89
Bulat, M. (2014). Modern Sanatta Soyutlama, Erzurum.
Bulat,M., Bulat, S. 2016. Sarıkamış Donan Askerler Anısına Yapılmış Olan Anıt Heykel. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, Yıl: 4, Sayı: 22, s. 1-16
Demirarslan, D., Algan, Ö. ve Yüce, O. (2005). Kentsel Mekan Tasarımında Fiziksel Çevre Kurucu Öğesi Olarak Heykel: Kocaeli Örneği, Günümüz Türk Heykel Sanatının Sorunları, Ulusal Heykel Sempozyumu Bildiri Kitabı, Kocaeli Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Yayınları, Kocaeli, Sayfa: 87-98
Ergin, N. (1998), “Heykel ve Çevre İlişkisi”, Sanatta Yeterlik Tezi, Marmara Üniversitesi, Güzel Sanatlar Enstitüsü, İstanbul.
Güç, M., (2005), Açık Alan Heykellerinin Kent Estetiğine Katkısı, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana
Kurtaslan, B.Ö. (2005). Açık Alanlarda Heykel Çevre İlişkisi. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. From this point of view, following suggestions Sayı: 18 Yıl: 2005/1, s: 193-222
Kurtaslan, Banu Ö, (2005), “Açık Alanlarda Heykel-Çevre İlişkisi ve Tasarımı”. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18, 193-222.
Memes, J. S., History of Sculpture, Painting and Architecture. Edinburgh: Constable and Co., (1829).
O’Neill, S. ve Shallcross, D. (1994) Sensational Thinking: A Teaching/ Learning Model for Creativity, The Journal of Creative Behavior, 28(2), 75–88.
Özkan D.G., Alpak E.M., Düzenli T., Tasarım Eğitiminde Yaratıcılığın Geliştirilmesi: Peyzaj Mimarlığı Çevre Tasarımı Stüdyo Çalışması. (2016). IJASOS- International E-Journal of Advances in Social Sciences, no.4, pp.136-14.
Öztürk, Ö.B. (2007)“İmgesel aritmetik yöntemiyle mekan tasarımı ve tasarım örneği” Sanatta Yeterlik tezi M.S.G.S.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü.
Polat, A.T, Kurtaslan, B.Ö. Peker, E. (2012).Gençlik Parkında Kullanılan Açık Alan Heykellerine Yönelik Park Kullanıcılarının Görsel Algıları. Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi.13(2):170-180
Rodiek, J. E., Steiner (1998). Special Issue: Landscape Architecture Research and Education.Landscape and Urban Planning (42)73-74p.
Smith S.M., Ward T.B. ve Finke R.A. (1995) Creative Cognition Approach, MIT Press, Cambridge, London.
Türker, İ. Halil ve Sabahat, Nihat Sezer, (2011), “İmgeden Sayısala, Sayısaldan Gerçeğe “Heykel”. Sanat ve Tasarım Dergisi, 7 Aralık, 141-157.
Yılmaz M. (2006), Modernizmden Postmodernizme Sanat, Ütopya yayınları, Ankara
Yilmaz S., Mumcu S., Düzenli T., Özbilen A. (2016). "Analyzing the Unity Concept in Design on Student Works: A Case Study of Architectural Design Course", Inonu University Journal of Art and Design, vol.6, pp.1-12 .
Yilmaz, M.(1999).Heykel Sanatı, İmge Kitapevi Yayınları, Ankara.
Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
Telif Hakkı (c) 2017 Sanat Eğitimi Dergisi