Anahtar Kelimeler
Çevre Tasarımı
İhtiyaç
Etkinlik
Mekân
Nasıl Atıf Yapılır
Makale Geçmişi
Öz
Peyzaj mimarlığı genel tanımıyla farklı ölçek ve özelliklerdeki açık mekânların, kullanıcı istek ve ihtiyaçlarına göre düzenlenmesi biçiminde tanımlanır. Peyzaj mimarları yapıların farklılaşan fonksiyonlarına bağlı olarak yapının dış mekân uzantısı, organik bir parçası olan çevresini tasarlamaktadır. Tasarımın temel amaçlarından biri farklı parçaların birleştirilerek bütünün oluşturulması, böylece güçlü bir organizasyonun yaratılmasıdır. Bu organizasyon yaratılırken doğru ilişkileri kurarak özgün bir tasarım ürünü elde etmek esastır. Bu ilişki de ancak tasarımın hem yararsal açıdan kullanıcı ihtiyaçlarını karşılaması yani pragmatik boyut; hem de estetik açıdan bir kalite oluşturması yani sentaktik boyut ile kurulabilir. Ancak bu şekilde bütüncül tasarımlar yapılarak kullanım düzeyi yüksek başarılı mekânlar oluşturulabilir.
Bu bağlamda bu çalışmada, KTÜ Peyzaj Mimarlığı Bölümünde 4. yarıyıl kapsamında gerçekleştirilen Arakale restoranı ve yakın çevresi düzenlemesi konulu öğrenci projeleri pragmatik ve sentaktik boyut yaklaşımı doğrultusunda yararsal ve dizimsel açıdan değerlendirilmektedir.
Abstract
In its general definition, landscape architecture is the arrangement of open spaces of different scales and characteristics according to users' wishes and needs. Depending on the differing functions of buildings, landscape architects design the surroundings of a building, which form its outdoor extension and an organic part of it. One of the main objectives of the design is to create a whole by combining different parts, thus creating a strong organization. While creating this organization, it is essential to obtain an original design product by establishing the right relationships. This relationship, in turn, can only be established if the design both meets user needs in functional terms, that is, the pragmatic dimension, and creates aesthetic quality, that is, the syntactic dimension. Only in this way can successful spaces with a high level of use be created through holistic designs.
In this context, this study evaluates the student projects on the design of the Arakale restaurant and its immediate surroundings, carried out in the 4th semester at the KTU Department of Landscape Architecture, in functional and syntactic terms in line with the pragmatic and syntactic dimension approach.
Keywords: Syntactic-pragmatic dimension, Environmental Design, Needs, Activity, Space
Kaynakça
Akkul, A. (1998). Mekândaki fiziksel koşulların insanın psikolojik yapısına olan etkileri. Yüksek Lisans Tezi, Mimar Sinan Universitesi, Fen Bilimleri Enstitusu, Istanbul.
Alpak E.M., Özkan D.G., Düzenli T., (2017). Systems approach in landscape design: a studio work, Internatıonal Journal Of Technology And Desıgn Educatıon, 28(2): 1-19.
Bayazıt, N. (1994) Endüstri ürünlerinde ve mimarlıkta tasarlama metodlarına giriş, Literatür Yayıncılık, İstanbul, Türkiye.
Bayramoğlu E., Büyükkurt U. , Yurdakul N.M., (2019). Peyzaj Mimarlığı Eğitiminde Proje Tasarım Süreci: Trabzon “Karagöz Meydanı” Çevre Tasarım Projeleri", Social Sciences, 14 (1): 15-24.
Denel, B. (1998). Temel tasarım ve denetim. In: Teymur N., Dural T.A. (Eds.), Temel tasarım/temel eğitim. Ankara: ODTÜ Mimarlık Fakültesi Yayınları, 29-34.
Düzenli T., Alpak E.M., Özkan D.G., (2017a) . Peyzaj Mimarlığında Temel Tasarım Dersinin Öğrenme ve Yaratıcılık Sürecine Etkileri, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 16(64):1450-1460.
Düzenli T., Alpak E.M., Özkan D.G., (2017b). Transition from intangible to tangible in landscape architecture basic design course, European Online Journal of Natural and Social Sciences, 6(4): 516-525.
Erkan, N.Ç. (1996). Çevre Psikolojisi Bağlamında Çevresel İmaj ve Beşiktaş Meydanı Örneği, Yüksek Lisans Tezi, Y.T.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
Güç, B., Gençel, Z., Karadayı, A. (2013). Mekân, Algı ve Biliş Bağlamında Hastane Tasarım Dilini Anlamak: SDÜ Hastanesi Örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 17(1), 133-146.
Hejduk, J. (1989). Education of an architect: The Irwin S.Chanin School of Architecture of the Cooper Union, Rizzoli International Publications, New York.
Hillier, B., (1996). Space is the Machine: A Configurational Theory of Architecture, Cambridge University Press
Lang, J. (1987). Creating Architectural Theory: The Role of the Behavioural Sciences in Environmental Design. New York: Van Nostrand Reinhold.
Lang, J. (1988). Symbolic aesthetic in architecture: toward a research agenda. In: Nasar J. L. (Eds), Enviromental aesthetics theory, research, and applications (pp.11-26).New York: Cambridge University Press.
Lang, J. (1994). Urban Design: The American Experience. New York: John Wiley&Sons. Inc.
Lawson, B., (2005). The Language of Space, Architectural Press, Oxford, UK.
Lefebvre, H., (1991). The Production of Space, Oxford: Basil Blackwell, çev. Donald-NicholsonSmith.
Newell, A., Simon, H. (1972). Human problem solving. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
Önal, G.K. (2011). Yaratıcılık ve kültürel bağlamda mimari tasarım süreci. Uludağ University Journal of The Faculty of Engineering, 16(1).
Pazarlıoğlu Bingöl, M. (2016), Temel tasarım eğitiminde kavramdan üç boyuta geçişe yönelik bir uygulama örneği. İdil Dergisi, 5, 21 (5), 339-362.
Pile, J. (1997). A history of interior designer. New York: Wiley.
San, İ. (2010). Sanat eğitimi kuramları.. 3. Baskı. Eylül. Ankara: Ütopya Yayınevi.
Sarıoglu Erdogdu, G. P. (2016). Basic design education: A course outline proposal. Planlama Dergisi, 26(1):7–19.
Stewart, J. (2007). Professional landscaper: A complete course. Delhi, IND: Global Media.
Thiel, P. (1981). Visual awareness and design. Seattle: University of Washington Press.
Ünlü, F. (1998). Iç¸ mekân olusşum ve bicimlenisinde mekân-insan davranısı etkilesimine bir yaklasım. Yuksek Lisans Tezi, Hacettepe Universitesi, Sosyal Bilimler Enstitusü, Ankara.
Ünlü, F. ve Yildirim, K. (2015). Exploring the Knowledge Level of Interior Architecture and Environmental Design Students' on Indoor Air Pollutants. Megaron, 10(4).
Wender, W.V.& Roger, J. (1995). The designlife space: verbal communication in the architectural design studio. Journal Of Architectural And Planning Research. 12 (4), 319-336.
Wong, W. (1993). Principles of form and design. New York: Wiley.
Wong, W. (1993). Principles of form and design. New York:Van
Yılmaz, S., Özgüner, H., Mumcu, S. (2018). An aesthetic approach to planting design in urban parks and greenspaces. Landscape research, 43(7), 965-983.
Yilmaz, S., Mumcu, S., Düzenli, T., Ozbilen, A. (2016). Analyzing the unity concept in design on student works: A case study of architectural design course. Inonu University Journal of Art and Design, 6, 1–12.
Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
Telif Hakkı (c) 2020 Sanat Eğitimi Dergisi