8-12 Yaş Grubu Çocuklara Çevre Bilinci Kazandırılmasında Oyun Tasarımının Rolü
Cilt 8 Sayı 2 kapak
PDF

Anahtar Kelimeler

Çevre
çevre bilinci
sürdürülebilirlik
tasarım
oyun tasarımı

Nasıl Atıf Yapılır

Saylık, M., & Mercin, L. (2020). 8-12 Yaş Grubu Çocuklara Çevre Bilinci Kazandırılmasında Oyun Tasarımının Rolü. Sanat Eğitimi Dergisi, 8(2), 148-159. https://doi.org/10.7816/sed-08-02-06

Makale Geçmişi

Geliş tarihi: 13 Kasım 2020
Düzeltme tarihi: 27 Kasım 2020
Kabul tarihi: 30 Kasım 2020
Yayın tarihi: 30 Aralık 2020

Öz

Oyun, yüzyıllardır çocukların gelişimini destekleyen ve onların kolayca öğrenmelerine katkı sağlayabilecek önemli yöntemlerden biridir. Erken yaşlar, çocukların öğrenmeye en açık oldukları dönemlerdir. Yapılan araştırmalar oyunların çocuk gelişimi üzerindeki rolünün etkili olduğunu göstermektedir. Bu olgu, eğitimde oyun yönteminin bir eğitim aracı olarak kullanılabileceğini göstermektedir. Bu noktadan hareketle her alanda olabileceği gibi, çevre bilinci kazandırmada da oyun yönteminden ve buna bağlı araçlardan yararlanılabileceği anlaşılmaktadır. Bu araştırma, erken çocukluk dönemlerindeki bireylerde çevre bilinci oluşturmak için, çocukların çok ilgisini çeken yöntemlerden ve teknolojilerden biri olan bilgisayar teknolojilerine bağlı oyun tasarımı örneği gerçekleştirmeyi amaçlamıştır. Bu kapsamda, çocuklara çevre bilinci kazandırılmasında oyun tasarımının katkısı incelenmiştir. Buna bağlı olarak çevre bilincinin kazandırılması için, ilginin ve motivasyonun yüksek tutulması, öğrenilenlerin akılda kalıcılığının artırılması amacıyla oyun tasarımı gerçekleştirilmiştir. Çalışma kapsamında yapılan araştırmaya göre hedef yaş grubundaki çocuklar için daha önce tasarlanan çevre bilincini destekleyici ve eğitici bir oyuna rastlanmamıştır. Buna benzer bir çalışma yapacak araştırmacılara oyunu tasarlarken izleyebilecekleri yol ve oyunun daha geniş bir yaş grubunda da kullanılmaya uygun hâle getirilerek geliştirilebilmesine yönelik çözümler önerilmiştir.

Abstract

Games have been one of the important methods supporting children's development for centuries and can help them learn easily. Early ages are the periods when children are most open to learning. Research shows that games play an important role in child development. This indicates that the game method can be used as a tool in education. From this point of view, it is understood that the game method and relevant tools can also be used to raise environmental awareness, as in all other fields. Game design increases interest and motivation in raising awareness and improves the retention of what is learned. This study examines the contribution of game design to raising environmental awareness. Accordingly, an example of a computer-based game was developed to raise environmental awareness in individuals in their early childhood period based on the data obtained. The data and form of game design were produced by the researchers. Based on the data obtained in the process of study, recommendations were developed for researchers who will conduct similar studies on the path they can follow when designing a game and on adapting the game to a wider age group.

Keywords: Environment, environmental awareness, sustainability, design, game design

PDF

Kaynakça

Ayaydın, A., Vural, D., Tuna, S., Yılmaz, M. Sanat Eğitimi ve Görsel Sanatlar Öğretimi. Ankara: Editörler: Alakuş, A. O, ve L. Mercin, Pegem Akademi, (2009). (2011) 2. Baskı. ISBN 978-605-5885-18-2.

Aydın, Gönül ve Ali, ERSOY, “Fen-Teknoloji-Toplum-Çevre Öğrenme Alanının Çevre Bilinci Kazandırmasına İlişkin Sınıf Öğretmenlerinin Görüşleri”, Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 21 (2013) 120-136, 2013.

Atasoy, Emin, Çevre İçin Eğitim Çocuk Doğa Etkileşimi, Ezgi Kitabevi, 1.Baskı, Bursa, 2006.

Bayrak, Metin, “Geleneksel Mahalli Çocuk Oyunları, Tokat İli Örneği”, Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara, 1998.

Çevre Kanunu, (1983), Md.2.

Çolak, Mehmet, “Adana Geleneksel Çocuk Oyunları”, Yüksek Lisans Tezi, Niğde Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Niğde, 2015.

Erden, Şule, “Anaokullarına Devam Eden Çocukların Ebeveyn ve Öğretmenlerin Çocuk Oyun ve Oyuncakları Hakkındaki Görüşlerinin İncelenmesi”, Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara, 2001.

Ertan, Ayşe, “İlkokul Birinci Sınıflarda Oyun ve Fiziksel Etkinlikler Dersi Kazanımlarının Amaca Ulaşabilirliğinin Değerlendirilmesi”, Yüksek Lisans Tezi, Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Manisa, 2010.

Erten, Sinan, “Okul Öncesi Öğretmen Adaylarında Çevre Dostu Davranışların Araştırılması”, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, S:28, ss.91-100, 2005.

Fanuscu, Emine Mine, “Çocuk Oyun Alanları”, İstanbul Üniversitesi, Orman Fakültesi Dergisi, Seri B, Cilt 44, Sayı 1-2, 145-153, 1994.

Kabadayı, Esen Fatma, “Ege ve Yaşar Üniversitesi Öğrencileri Örneğinde, Küresel Isınmanın Çevre Bilinci ve Davranışlar Üzerine Etkileri”, Yüksek Lisans Tezi, Ege Üniversitesi, Bornova – İzmir, 2010.

Keleş, Ruşen, 100 Soruda Çevre, Çevre Sorunları ve Çevre Politikası, Yakın Kitabevi, 2. Baskı, İzmir, 2015.

Kılıç, Selim ve M. Emin, İNAL, “Yüksek Öğretimde Çevre Eğitimi Alan ve Almayan Öğrencilerde Çevre Bilinci: Niğde Üniversitesi Örneği”, Niğde Üniversitesi İ.İ.B.F Dergisi, 2010, Cilt:3, Sayı:2, ss.70-83, 2010.

Koçyiğit, Sinan, Mehmet Nur, TUĞLUK, Mehmet, KÖK, “Çocuğun Gelişim Sürecinde Eğitsel Bir Etkinlik Olarak Oyun”, Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı 16, 325-342, 2007.

Mercin, L. ve E. Özkarakaş, “Dijital Oyun Sektörünün Ekonomik Boyut ve Eğitim Açısından İncelenmesi”. Görsel İletişim Tasarımı ve Animasyon. Pegem Akademi Yayınları. Editör: Levent Mercin. Elektronik Kitap. 978-605-318-398-3 E-ISBN. http://www.pegem.net/dosyalar/dokuman/207677-2Baski.pdf, 2017.

Onur, Azize, Atila, ÇAĞLAR ve Muhammed, SALMAN, “5 Yaş Okulöncesi Çocuklarda Atık Kâğıtların Değerlendirilmesi ve Çevre Bilincinin Kazandırılması”, Eylül, Cilt:24 No:5, Kastamonu Eğitim Dergisi, 2457-2468, 2016

Uyanık, G., İlkokul Öğrencilerinin Çevre Kirliliğine İlişkin Görüşleri. YYÜ Eğitim Fakültesi Dergisi (YYU Journal Of EducationFaculty) ,2017; 14(1):1574-1600,http://efdergi.yyu.edu.tr, 2017.

Özkan, Oktay, “Çevre Muhasebesi Dersinin Öğrencilerde Çevre Bilinci Oluşturmasına Etkisi Üzerine Bir Araştırma”, Yüksek Lisans Tezi, Gaziosmanpaşa Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Tokat, 2016

Sadık, Fatma, “Çocuk ve Çevre Sorunları: Çocukların Algıladıkları Çevre Sorunlarıyla İlgili Görüşlerinin İncelenmesi”, Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, Yıl: 2, Sayı: 8, Aralık 2014, s. 114-133, 2014.

Şenel, Hakan, “Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının Çevre Bilincinin Geliştirilmesinde Probleme Dayalı Aktif Öğrenmenin Etkisi”, Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Balıkesir, 2010.

Türk, Mevlüt, Çevre Bilinci Yasal Zorunluluktan Sosyal Sorumluluğa, Nobel Akademik Yayıncılık Eğitim Danışmanlık Tic. Ltd. Şti. 3.Baskı, Ankara, 2013.

Whitebread, David, “The Importance of Play Written for Toy Industries of Europe (TIE)”, A Report on the Value of Children’s Play with a Series of Policy Recommendations, April 2012, 2012.

http://haber.dpu.edu.tr/tr/haber_oku/5ec8153f6048c/sifir-atik-konulu-uluslararasi-afis-yarismasina-rekor-katilim (Erişim Tarihi: 02.11.2020)

https://www.haberturk.com/cevre-kirliligi-nedir-sebepleri-nelerdir-nasil-onlenir-hbrt-2760348 (Erişim Tarihi: 02.11.2020)

Creative Commons License

Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License ile lisanslanmıştır.

Telif Hakkı (c) 2020 Sanat Eğitimi Dergisi