Abstract
The purpose of this study is to show the relationship between music education and social emotional learning. In this regard, the relationship between music education and social emotional learning was examined through a literature review. The process of understanding and comprehending the social and emotional aspects of life is referred to as “social emotional learning”. The components of social emotional learning are self-awareness, social awareness, responsible decision making, self-management and relationship skills. In a school setting, social and emotional learning includes the following skills: 1. effective relationship skills; 2. responsive, efficient and cooperative participation in group work; 3. controlling feelings and impulses and conveying them through appropriate means; 4. solving interpersonal conflicts and disputes in a non-violent, constructive, peaceful and thoughtful manner; 5. living life with sound and correct personality traits; 6. the ability to carry learning to learn and reflective learning into every aspect of life. Music and social emotional learning complement each other in the education process through the following properties: a. Music can be used as a sensory stimulus; b. Music can be used as an aesthetic experience; c. Music can be used for relaxation and imagination; d. Making music can be a form of self-expression; e. Making music can be a form of group experience. These skills can be developed through social emotional learning programs prepared according to the students’ developmental periods. Such programs are also useful for cognitive skills. Activities such as improvisation, ensemble playing/singing and identifying emotions related to music can be used to develop social emotional learning skills in music education. There is a significant relationship between teaching effectiveness and social emotional skills. Therefore, it is important to develop music teachers' knowledge and skills related to social emotional learning.
Öz
Bu çalışmanın amacı sosyal duygusal öğrenme ve müzik eğitimi ilişkisini ortaya koymaktır. Bu doğrultuda sosyal duygusal öğrenme ve müzik eğitimi ilişkisine yönelik literatür tarama çalışması yapılmıştır. Sosyal ve duygusal öğrenme yaşamın sosyal ve duygusal yönlerini anlama ve kavrama sürecidir. Sosyal duygusal öğrenmenin öğeleri özfarkındalık, özyönetim, sosyal farkındalık, ilişki becerileri ve sorumlu karar almadır. Okul ortamında sosyal duygusal öğrenme şu becerileri içerir: 1. Etkili iletişim becerileri; 2. Grup çalışmalarına istekli, etkin ve iş birlikçi katılım; 3. Duyguların ve dürtülerin denetimi ve uygun yollarla iletilmesi; 4. Kişiler arası çatışmaların ve anlaşmazlıkların şiddetten arınmış, yapıcı, barışçıl ve düşünceli biçimde çözümü; 5. Sağlam ve doğru kişilik özellikleriyle hayatı yaşama; 6. Hayatın her alanına öğrenmeyi öğrenme ve yansıtmalı öğrenme yaklaşımını taşıma. Müzik eğitimi ve sosyal duygusal öğrenme birbirlerini şu özelliklerle tamamlamaktadır: a. Müzik duyusal bir uyaran olarak kullanılabilir; b. Müzik estetik bir deneyim olarak kullanılabilir; c. Müzik rahatlama ve imgeleme için kullanılabilir; d. Müzik yapma kendini ifade etmenin bir şekli olabilir; e. Müzik yapma grup deneyiminin bir şekli olabilir. Bu beceriler öğrencilerin gelişim dönemlerine uygun olarak hazırlanacak sosyal duygusal öğrenme programlarıyla geliştirilebilir. Doğaçlama, toplu çalma/söyleme, müziğe ilişkin duyguların tanımlanması gibi etkinliklerle müzik eğitiminde sosyal duygusal öğrenme becerileri geliştirilebilir. Sosyal duygusal beceriler ile öğretim etkililiği arasında anlamlı bir ilişki vardır. Müzik öğretmenlerinin yetiştirilmesinde onların sosyal duygusal öğrenmeye ilişkin bilgi ve becerilerinin geliştirilmesi önem taşımaktadır.
Anahtar Kelimeler: Sosyal Duygusal Öğrenme, SEL, Müzik Eğitimi
References
Arslan, S., & Akın, A. (2013). Social emotional learning scale: The study of validity and reliability. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25, 23-34.
Arslan, S., Akın, A. & Demir, S. (2012). The validity and reliability of the Turkish Version of Social-Emotional Learning Scale (SELS). International Conferences on New Horizons in Education, CzechRepublic.
Baltaş, Z. (2005). Duygusal zeka (6. baskı). İstanbul: Remzi.
CASEL (2013). Effective social and emotional learning programs (Preschool and elementary school edition). www.casel.org adresinden 13 Aralık 2013 tarihinde edinilmiştir.
Cohen, J. (2001). Social and emotional education: Core concepts and practices. In Cohen, J (Ed.), Caring classrooms/intelligent schools: The social emotional education of young children (pp. 309-330). New York: Teachers College Press.
Çimşir, Ö. (2013). Eğitmen eğitimi ve iletişim. K. O. Koçak ve N. Lasio (Ed.), Türkiye’de müzik, oyun ve dans üzerine makaleler içinde (s. 37-44). Ankara: Müzik Eğitimi.
Edgar, S. N. (2013). Introducing social emotional learning to music eduction professional development. Update: Applications of Research in Music Education, 31(2), 28-36.
Elias, M., Arnold, H., & Hussey, C. S. (2003). Introduction: EQ, IQ, and effective learning and citizenship. In M. Elias, H. Arnold, & C. S. Hussey (Eds.), EQ + IQ = best leadership practices for caring and successful schools (pp. 3–10). Thousand Oaks, CA: Corwin Press.
Goleman, D. (2007). Sosyal zeka: İnsan ilişkilerinin yeni bilimi (3. baskı). İstanbul: Varlık.
Goleman, D. (2012). Duygusal zeka: EQ neden IQ’dan önemlidir? (35. baskı). İstanbul: Varlık.
Güngör, A. (2003). Toplumsal ve duygusal gelişim. A. Ulusoy (Ed.), Gelişim ve öğrenme içinde (s. 93-124). Ankara: Anı.
Hamann, D.L., Lineburgh, N. ve Paul, S. (1998). Teaching effectiveness and social skill development. Journal of Research in Music Education, 46(1), 87-101.
Hançer, M. ve Tanrısevdi, A. (2003). Sosyal zeka kavramının bir boyutu olarak empati ve performans üzerine bir inceleme. C. Ü. Sosyal Bilimler Dergisi, 27(2), 211-225.
Jacobi, B. S. (2012). Opportunities for socioemotional learning in music classrooms. Music Educators Journal, 99, 68-74.
Juchniewicz, J. (2010). The influence of social intelligence on effective music teaching. Journal of Research in Music Education, 58, 276-293.
Özmenteş, S. (2005). Müzik eğitiminin boyutları ve çalgı eğitimi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9, 89-99.
Pellitteri, J. S. (2006). The use of music in facilitating emotional learning. In J. S. Pelliter, R. Stern, C. Shelton, & B. Muller-Ackerman (Eds.), Emotionally intelligent school counseling (pp. 185-199). Mahwah, NJ: Erlbaum.
Salovey, P, & Mayer, J. D. (1990). Emotional intelligence. Imagination, cognition, and personality, 9, 185-211.
Şahin, F. T. (2006). Müzik ve hareket. E. Ömeroğlu, Ö. Ersoy, F. T. Şahin, A. Kandır ve A. Turla (Ed.), Müziğin okul öncesi dönemde kullanılması içinde (s. 79-94). Ankara: Kök.
Türnüklü, A. (2004). Okullarda sosyal ve duygusal öğrenme. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 37, 136-152.

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Copyright (c) 2015 Sanat Eğitimi Dergisi
