Enharmonic Spelling and Enharmonic Modulation

Abstract

The subject of harmony constitutes an important part of the courses in educational institutions that train professional musicians. This is because harmony is one of the most important elements in the formation of polyphonic music. In this course, the aim is for students to comprehend polyphonic musical formations both theoretically and aurally. In this context, classical harmony courses can be grouped in terms of content under three main headings: diatonic, chromatic and enharmonic harmony. Each of these main headings should be taught progressively in this order, and the harmonic context should be identified carefully in the analysis of works.

This study discusses enharmonic spelling and enharmonic modulation in 18th- and 19th-century Western classical music. In the introduction, the basic principles of enharmonic spelling and the enharmonic modulation technique are set out in general terms and theoretical examples are given. Repertoire examples on the subject were selected from 18th- and 19th-century works and analysed in detail. In these harmonic analyses, the scale-degree and functional harmony methods were taken into account. The symbols and abbreviations used in these methods are also explained. In conclusion, it was determined that the subject should be taught to students according to the principles of functional harmony and that a holistic approach in the musical sense should be adopted, and recommendations were made in this regard.

Öz

Profesyonel müzikçi yetiştiren eğitim kurumlarında armoni konusu, derslerin önemli bir parçasını oluşturmaktadır. Bunun nedeni, armoninin çok sesli müzik oluşumunun en önemli öğelerinden biri olmasıdır. Bu derste, öğrencinin çok sesli müzik oluşumlarını gerek kuramsal, gerekse duyuşsal olarak kavraması esas alınır. Bu bağlamda klasik armoni dersleri, içerik itibarıyla üç ana başlık altında toplanabilir. Bunlar, diyatonik, kromatik ve anarmonik armoni olarak sıralanabilir. Bu ana başlıkların her biri, sırasıyla, aşamalı olarak ilerletilmeli ve eser analizlerinde armonik bağlam dikkatle tespit edilmelidir.

Bu çalışmada, 18. ve 19. yüzyıl klasik Batı müziğinde yer alan anarmonik yazım ve anarmonik modülasyon konusu ele alınmıştır. Çalışmanın giriş kısmında, anarmonik yazım ve modülasyon tekniğinin esasları genel olarak saptanmış ve bu konuda kuramsal örnekler verilmiştir. Konuyla ilgili repertuvar örnekleri ise, 18. ve 19. yüzyıl eserlerinden seçilmiş ve detaylı olarak analiz edilmiştir. Söz konusu armonik analizlerde, basamaksal ve işlevsel armoni yöntemleri dikkate alınmıştır. Yöntemlerde kullanılan sembol ve kısaltmalar ise ayrıca açıklanmıştır. Sonuç olarak, konunun öğrenciye işlevsel armoninin esaslarına göre aktarılması, müzikal anlamda bütüncül bir yaklaşım gözetilmesi gerekliliği saptanmış ve bu konuda önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler: Müzik, Anarmonik Yazım, Anarmonik Modülasyon, Armonik Analiz