Abstract
This article addresses the importance of music in the education of children with Down syndrome and easy ways of teaching rhythm instruments to children with Down syndrome. Children and adults with Down syndrome are known to be highly sensitive. Their constructive and positive responses to music, rhythm and dance show that music, rhythm and dance have a positive effect on them. Moreover, music is one of the most effective means of communicating with children with Down syndrome. The importance of music and rhythm instruments becomes evident in how easy it is to work with practical signs when teaching rhythm instruments. This study discusses ways of creating a more enjoyable working environment by having children with Down syndrome adopt a set of signs, so that the rhythm instruments taught to them sound more harmonious when played together, and by turning instrument playing into a game. In this way, it brings a change to the learning styles of children with Down syndrome.
Öz
Bu makale Down sendromlu çocukların eğitiminde, müziğin önemi ve ritim sazlarının Down sendromlu çocuklara öğretilmesinin kolay yollarını içermektedir. Down sendromlu çocuk ve yetişkinlerin çok hassas yapıda oldukları bilinmektedir. Müzik, ritim ve dansa göstermiş oldukları yapıcı ve olumlu tepkiler onların üzerinde, müziğin, ritmin, dansın pozitif bir etkisi olduğunu göstermektedir. Ayrıca müzik Down sendromlu çocuklarla iletişim kurmada yararlanılacak en etkili yollardan biridir. Müziğin ve ritim çalgılarının önemi, ritim çalgılarını öğretirken pratik işaretlerle çalıştırmanın kolaylığı ile ortaya çıkmaktadır. Bu çalışma da Down sendromlu çocuklara öğretilen ritim çalgılarının beraberce çalınırken daha uyumlu olabilmesi için birtakım işaretleri benimseterek çalgı çalmayı bir oyun şekline getirerek daha keyifli bir çalışma ortamı sağlamanın yollarından bahsetmektedir. Böylelikle Down sendromlu çocukların öğrenme stillerine bir değişiklik getirmektedir.
Anahtar Kelimeler: Down sendromu, Müzik, Ritim Sazlar, Öğrenme Stilleri
References
Akkaş, S. (1993). Okulöncesi Eğitimde Müzik, Ankara: Gazi Büro ve Kitabevi Tic.Ltd. Şti.
Artan, İ. (2011). Özel eğitim gerektiren çocuklar için müzik ve dans eğitimi. Necate BAYKOÇ (Ed.), Özel Gereksinimli Çocuklar ve Özel Eğitim içinde (s.389-404). Ankara: Seçkin.
Ataman, A. (Ed.). (2009). Özel gereksinimli çocuklar ve özel eğitime giriş. Ankara: Gündüz.
Dikici, Sığırtmaç, A. (2005). Okulöncesi Dönemde Müzik Eğitimi, İstanbul: Kare Yayınları
Gehrkens, K. (1944). Music In The Grade Schools. Boston: Colonial Press.
Kamacıoğlu, F. Eğitim Müziği ve Kodaly Metodu, 1. Ulusal Müzik Eğitimi Sempozyumu Bildirisi, Trabzon.
Munch, C. (1990), Ben Bir Orkestra Şefiyim, , İstanbul, Afa Yayınları.
Sun, M. & Seyrek, H. (1993). Okul Öncesi Eğitimde Müzik, İzmir, Mey Müzik Eserleri Yayınları.
Uçan, A. (1996). İnsan ve müzik, İnsan ve Sanat Eğitimi, Ankara: Müzik Ansiklopedisi Yayınları, Alf Matbaası.
Uçan, A. (2005). Müzik eğitimi-temel kavramlar, ilkeler, yaklaşımlar ve Türkiye’ deki durum. (3.Baskı). Ankara: Evrensel Müzikevi.

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Copyright (c) 2016 Sanat Eğitimi Dergisi
