Keywords
Weinstein and Mayer
Piano
Learning Strategies
Study Styles
How to Cite
Abstract
In this study, “study styles” that students can apply during their individual practice of Carl Philipp Emanuel Bach's Solfeggio are presented within the framework of the learning strategies developed by Weinstein and Mayer. Learning strategies have begun to spread as a highly important field because they guide students in monitoring, forming and applying their own learning situations. Therefore, it is inevitable that learning strategies should also be considered within the framework of instrument education and hence of piano education. This study aimed to guide students in becoming aware of their own ways of learning and in forming “study styles” on the basis of these ways. To this end, a technical analysis of the work was first carried out, and as a result of this analysis the work was divided into five technical motifs. The technical motif that also forms the main theme of the work was selected, and the study styles produced by the researcher for that motif were grouped within the framework of the learning strategies developed by Weinstein and Mayer. As a result of the study, “study styles” that students can choose in their individual piano practice according to their own learning situations are presented as options. It would be a narrow approach to consider the study styles presented in this study, which is based on the Solfeggio, as applicable to this work alone. These study styles can be adapted to every work being studied.
Öz
Bu çalışmada Carl Philipp Emanuel Bach’ın Solfeggio adlı eserinde öğrencilerin bireysel çalışma süreci içerisinde uygulayabilecekleri “çalışma biçimleri”, Weinstein ve Mayer tarafından geliştirilen öğrenme stratejileri çerçevesinde sunulmuştur. Öğrenme stratejileri, öğrencilerin kendi öğrenme durumlarını denetleyip oluşturmaları ve uygulamaları açısından yol gösterici olması nedeni ile oldukça önemli bir alan olarak yaygınlaşmaya başlamıştır. Bu nedenle öğrenme stratejilerinin çalgı eğitimi, dolayısıyla piyano eğitimi çerçevesi içerisinde de değerlendirilmesi kaçınılmazdır. Bu çalışmanın öğrencilere kendi öğrenme yollarının farkına varıp, bu yollar çerçevesinde “çalışma biçimleri” oluşturma noktasında rehber olması amaçlanmıştır. Bunun için öncelikle eserin teknik analizi yapılmış, bu analiz sonucunda eser beş adet teknik motife ayrılmıştır. Eserin aynı zamanda ana temasını oluşturan teknik motif seçilerek o motife yönelik araştırmacı tarafından üretilen çalışma biçimleri Weinstein ve Mayer tarafından geliştirilen öğrenme stratejileri çerçevesi içerisinde gruplanmıştır. Çalışmanın sonucunda öğrencilerin bireysel piyano çalışma süreçlerinde kendi öğrenme durumları doğrultusunda tercih edebilecekleri “çalışma biçimleri” seçenek olarak sunulmuştur. Solfeggio adlı eser üzerinden oluşturulan bu çalışmada sunulan çalışma biçimlerinin sadece bu eser için düşünülmesi kısır bir yaklaşım olacaktır. Bu çalışma biçimleri çalışılan her esere uyarlanabilir niteliktedir.
Anahtar Kelimeler: Carl Philipp Emanuel Bach, Weinstein ve Mayer, Piyano, Öğrenme Stratejileri, Çalışma Biçimleri
References
Açıkgöz, K.Ü. (2005). Etkili öğrenme ve öğretme. İzmir: Eğitim Dünyası Yayınları.
Agay, D. (1981). Teaching piano, (Volume I, II). New York: Yorktown Music Pres, Inc.
Bernstein, S. (1981). With your own two hands. New York: G. Schirmer.
Çimen, G. (1994). Piyano eğitiminde bireysel çalışma süreci. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, Musiki Muallim Mektebi’nin Kuruluşunun 70. yılı Özel Sayısı, 137-142.
Demirel, M. (1993). Öğrenme stratejilerinin öğretilmesi. Eğitim ve Bilim, 17/83, 52-59.
Dikbaş, Y. ve Hasırcı, Ö.K. (2008). Öğrenme stratejileri öğretiminin ve ders işlenişinde kullanımının öğrencilerin akademik başarılarına ve tutumlarına etkisi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 9/2, 69-76.
Ercan, N. (2013). Piyano eğitiminde alıştırma yapmaya karşı isteksizlik ve etkili alıştırma yapma alışkanlıklarının kazandırılmasına yönelik öneriler. Piyano öğretiminde pedagojik yaklaşımlar, Karakelle, S. (Ed.), Ankara: Pegem Akademi.
Fenmen, Mithat. (1947). Piyanistin kitabı. Ankara: Ankara Kitapevi.
Gasımova, T. (2010). Piyano öğrenme ve öğretme teknikleri. Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, 25, 99-106.
Gökbudak, Z.S. (2003). Etkili bir piyano eğitimi ve öğretimi için ailenin rolü. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9, 559-574.
Kıvrak, N.İ. (2003). Müzik öğretmeni yetiştirmede piyano eğitimi. Cumhuriyetimizin 80. Yılında Müzik Sempozyumu Bildiriler Kitabı, 30–31 Ekim (s.209–211), Malatya.
Kurtuldu, K. (2012). Dikkat stratejilerine yönelik uyarıcı işaretlerin piyano eğitiminde kullanılabilirliği. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31/2, 233-254.
Özer, B. (1993). Öğretmen adaylarının etkili öğrenme ve ders çalışmadaki yeterliliği. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları.
Pirgon, Y. (2010). Piyano eğitiminde bilinçli çalışma teknikleri. E-Journal of New World Sciences Academy, 5/4, 212-221
Somuncuoğlu, Y. ve Yıldırım A. (1998). Öğrenme stratejileri: teorik boyutları, araştırma bulguları ve uygulama için ortaya koyduğu sonuçlar. Eğitim ve Bilim, 22/110, 31-39.
Subaşı, G. (2003). Bilgiyi işleme kuramı. Gelişim ve öğrenme, Ulusoy, A. (Ed.), Ankara: Anı Yayıncılık.
Tay, B. (2005). Sosyal bilgiler ders kitaplarında öğrenme stratejileri. Gazi Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 6 (1), 209–225.
Yıldırım A., Şimşek H. (2011). Soysal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara:Seçkin Yayımevi.
Yüksel, S. (2014). Öğrenme stratejileri ve sınıflamalar. Öğrenme öğretme kuram ve yaklaşımları, Fer, S. (Ed.), Ankara: Anı Yayıncılık.
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Copyright (c) 2018 Sanat Eğitimi Dergisi