Keywords
elaboration
attention
classical expression
How to Cite
Abstract
In this study, the aim is to examine the effect of an application of attention strategies within the framework of a comparison between the elaboration strategy and classical expression. In the study, the subject was explained in two different ways (one classical, the other elaboration) to the experimental and control groups, in which attention strategies and stimulus cues were used, and comparisons were made. The two application groups formed for the study were chosen from among the students of Ordu Penpe İzzet Şahin Fine Arts High School. The same topic was explained in two different ways to the two application groups whose equivalence had been established on the basis of their piano course grades, and the direct effect of attention strategies was measured. The results obtained from the application were statistically processed and the test for the normal distribution assumption was performed before the application. The Mann-Whitney U test was preferred because the data were not normally distributed. When the results were examined, it was observed that the second application group learning the subject with the elaboration strategy was partially more successful than the other group.
Öz
Yapılan çalışmada dikkat stratejilerine yönelik uygulamanın anlamlandırma stratejisi ve klasik anlatım karşılaştırması kapsamında etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada dikkat stratejileri ile uyarıcı işaretler kullanılan deney ve kontrol gruplarına ilgili konunun anlatılması (biri klasik diğeri anlamlandırma) farklı biçimde ele alınmış ve karşılaştırmalar yapılmıştır. Çalışmanın yürütülmesi için belirlenen iki farklı uygulama grubu Ordu Penpe İzzet Şahin Güzel Sanatlar Lisesi öğrencileri arasından seçilmiştir. Piyano dersi başarı notları ile denkliği sağlanan iki uygulama grubuna aynı konu farklı iki biçimde anlatılmış ve dikkat stratejilerinin doğrudan etkisinin ölçülmesi sağlanmıştır. Yapılan uygulamadan elde edilen sonuçlar istatistiksel olarak işleme tabi tutulmuş, uygulama öncesinde normal dağılım varsayımına ilişkin sınama gerçekleştirilmiştir. Verilerin normal dağılmaması sebebiyle Mann Whitney U testi tercih edilmiştir. Sonuçlar incelendiğinde anlamlandırma stratejisi ile konuyu öğrenen ikinci uygulama grubunun diğer gruba göre kısmen daha başarılı olduğu gözlenmiştir.
Anahtar Kelimeler: Piyano eğitimi, anlamlandırma, dikkat, klasik anlatım
References
Akın, Ö. (2013). Keman eğitiminde anlamlandırma stratejisinin başarıya etkisi (örnek bir uygulama). Kastamonu Eğitim Dergisi, (21)4, 1551-1560.
Arslan, G. (2015). Ergenlerde psikolojik sağlamlık: bireysel koruyucu faktörlerin rolü. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 5(44), 73–82.
Aydıner-Uygun ve Kılınçer (2012). Piyano repertuvarının öğrenilmesinde öğrenme stratejilerinin kullanılma düzeyleri ile başarı düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi: Güzel sanatlar ve spor liseleri örneği. E-journal of New World Science Academy (NWSA), 7(2), 199-213.
Bacanlı, H. (2003). Gelişim ve öğrenme. Ankara: Nobel Yayıncılık.
Baştürk, R. (2014). Deneme modelleri. A. Tanrıöğen (Ed.), Bilimsel Araştırma Yöntemleri içinde, s. 31-53, Ankara: Anı Yayıncılık.
Büyüköztürk, Ş., Çakmak-Kılıç, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demir, F. (2018). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Yayıncılık.
Ekiz, D. (2017). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
Er, K. O. ve Kuş-Özer, Z. (2011). Piyano dersinde kullanılan anlamlandırma stratejilerinin öğrencilerin öğrenme düzeylerine ve tutumlarına etkisi. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(26), 47-65.
Karakaya, İ. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri. A. Tanrıöğen (Ed.), Bilimsel Araştırma Yöntemleri içinde, s. 57-83, Ankara: Anı Yayıncılık.
Kurtuldu, M. K. (2012). Dikkat stratejilerine yönelik uyarıcı işaretlerin piyano eğitiminde kullanılabilirliği. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(2), 233 – 254.
Özer, B. (2002). İlköğretim ve ortaöğretim okullarının eğitim programlarında öğrenme stratejileri. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 1(1), 17-32.
Özer, B. (2008). Öğrenmeyi öğretme (ünite 9). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
Öztürk, B. (1999). Öğrenme ve öğretmede dikkat. Milli Eğitim, 144, 51-58.
Öztürk, B. ve Kısaç, İ. (2003). Bilgiyi işleme modeli. B. Yeşilyaprak (Ed.), Gelişim ve öğrenme psikolojisi içinde, s. 252-281. Ankara: PegemA Yayıncılık.
Pirgon, Y. (2018). Carl Philip Emanuel Bach’ın Solfeggio adlı eserinin öğrenme stratejileri açısından değerlendirilmesi. Sanat Eğitimi Dergisi (SED), 6(1). 37-54.
Senemoğlu, N. (2005). Gelişim öğrenme ve öğretim kuramdan uygulamaya. Ankara: Gazi Kitapevi.
Serçe, H. ve Sümbül, A. M. (2015). Dil öğrenme stratejileri. Ankara: Pegem Akademi.
Sevin, H. D. ve Küçük, S. (2016). İşgörenlerinrekreasyonel etkinliklere katılım düzeyleri ile çalışma performansları arasındaki ilişkiyi belirlemeye yönelik bir araştırma. Journal of RecreationandTourismResearch, 3(1), 24 – 31.
Somuncuoğlu, Y. ve Yıldırım, A. (1998). Öğrenme stratejileri: teorik boyutları, araştırma bulguları ve uygulama için ortaya koyduğu sonuçlar. Eğitim ve Bilim, 22(110), 31-39.
Subaşı, G. (2003). Bilgiyi işleme kuramı. A. Ulusoy (Ed.), Gelişim ve öğrenme içinde, s. 260-305. Ankara: Anı Yayıncılık.
Türkoğlu, B. Ö. (2009). Çok değişkenli normallik testlerinden zp ve cp için bir java programı ve uygulaması. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Başkent Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
Vural, L. (2013). Grasha-riechmann öğrenme stili ölçeğinin yapı geçerliği çalışmaları. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 9(4), 481–496.
Yıldız, M. A. ve Çevik, G. B. (2016). Evli bireylerin evlilik doyumlarının ve yaşam doyumlarının incelenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 13(1), 227–242.
Yıldızlar, M. (2012). Öğretmen adaylarının öğrenme stratejileri üzerine bir çalışma. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 42, 430-440.
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Copyright (c) 2019 Sanat Eğitimi Dergisi