Instructors’ Views on the Dimensions of Repertoire Selection, Style-Manner and Interpretation Development in G Clarinet Education

Abstract

In this study, which aims to evaluate the criteria for determining repertoire and the work on developing style and manner (üslup-tavır) and interpretation in G clarinet education in higher education institutions providing vocational music education, the survey model was used. The population of the research consists of the instructors conducting G clarinet education in the 2016-2017 academic year. The data obtained from interviews with instructors working in higher education institutions providing vocational music education were analysed through content analysis. Among the instructors who determine repertoire according to the level criterion in G clarinet education in institutions providing vocational music education, it was found that, at the beginner level, one instructor determines the repertoire by taking into account a ‘Western music clarinet method’ and the other by taking into account ‘the performance of works in makams whose perde (pitch) fingerings are not difficult’. At the intermediate level, it was observed that, as at the beginner level, the instructors did not share a common point of view on the criterion for determining repertoire. One instructor was observed to determine the repertoire by taking into account a ‘Western music clarinet method’ and the other by taking into account ‘the performance of works in makams whose perde fingerings are more difficult than at the beginner level’. At the advanced level, unlike the beginner and intermediate levels, the instructors were observed to share a common point of view. It was observed that the instructors determine the repertoire by taking into account ‘the performance of works in makams whose perde fingerings become more difficult’ as their criterion, and that they agree that listening is the most important activity to be carried out for the development of students' style and manner and interpretation during clarinet education.

Öz

Mesleki müzik eğitim veren yükseköğretim kurumlarında sol klarnet eğitiminde repertuvar belirleme ölçütleri, üslup-tavır, yorum gelişimine yönelik çalışmaların değerlendirilmesini amaçlayan bu araştırmada tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evreni 2016-2017 eğitim-öğretim yılında, sol klarnet eğitimi yürüten öğretim elemanlarından oluşmaktadır. Mesleki müzik eğitimi veren yükseköğretim kurumlarında görev yapan öğretim elemanları ile yapılan görüşmelerde ulaşılan veriler içerik analizi yoluyla çözümlenmiştir. Mesleki müzik eğitimi veren kurumlarda sol klarnet eğitiminde düzey ölçütüne göre belirleme yapan öğretim elemanlarından başlangıç seviyesinde, bir öğretim elemanının “Batı müziği klarnet metodunu” diğer öğretim elemanının ise “perde baskısı zor olmayan makamlarda eser icrasını” dikkate alarak repertuvar belirledikleri tespit edilmiştir. Orta seviyede, repertuvar belirleme ölçütü olarak, başlangıç düzeyine benzer bir şekilde ortak bir bakış açısında olmadıkları görülmüştür. Bir öğretim elemanının “Batı müziği klarnet metodunu” ve diğer öğretim elemanının “başlangıç düzeyine oranla perde baskıları zorlaşan makamlarda eserlerin icrasını” dikkate alarak repertuvar belirledikleri görülmüştür. İleri seviyede, başlangıç ve orta seviyelerden farklı olarak öğretim elemanlarının ortak bir bakış açısına sahip oldukları görülmüştür. Öğretim elemanlarının repertuvar belirleme ölçütü olarak “perde baskısı zorlaşan makamlarda eserlerin icrasını” dikkate alarak repertuvar belirledikleri ve öğretim elemanları klarnet öğretimi süresince öğrencilerin üslup-tavır, yorum gelişimine yönelik yapılması gereken en önemli etkinliğin dinleme olduğu konusunda ortak bir noktada birleştikleri görülmüştür.

Anahtar Kelimeler: Türk müziği, sol klarnet, repertuvar, üslup tavır, yorum geliştirme