Abstract
Piano education is by its nature based on an individual system of education. Playing the piano is a skill with cognitive and affective dimensions in which the psychomotor dimension predominates. Motor skills are developed through regular practice and exercises. Some students experience problems while learning. They complain that they cannot learn even though they practise and that their practice does not produce productive results. The problem stems from the fact that these students do not know how to learn. Some students need to be shown how to practise in order to learn to play the piano. Before incorrect practice habits become established, they should be guided by their teachers on how to learn. The most important learning is learning to learn. For this reason, learning strategies are among the most important topics in the field of education.
This article was written to determine the place and importance of learning strategies in piano education and the learning strategies that can be used in this field. In line with this aim, the study is descriptive in nature. Turkish and international sources on the subject were reviewed, learning strategies were examined, their place and importance in the piano learning process were determined, and those that can be used in piano education were identified.
Öz
Piyano eğitimi doğası gereği bireysel bir eğitim sistemine dayalıdır. Piyano çalma, daha çok devinişsel (psiko-motor) boyutun ağırlıkta olduğu hem bilişsel hem de duyuşsal boyutları olan bir beceridir. Motor beceri gelişimi düzenli çalışmalar, egzersizlerle sağlanır. Bazı öğrenciler öğrenirken sorunlar yaşarlar. Çalıştıkları hâlde öğrenememekten, çalışmalarından verimli sonuç alamamaktan şikâyet ederler. Sorun, öğrencilerin nasıl öğreneceklerini bilmemelerinden kaynaklanmaktadır. Bazı öğrencilerin piyano çalmayı öğrenmek için nasıl çalışacaklarının gösterilmesine gereksinimleri vardır. Yanlış çalışma alışkanlıkları yerleşmeden, öğretmenleri tarafından nasıl öğreneceklerine dair rehberlik edilmelidir. En önemli öğrenme, öğrenmeyi öğrenmektir. Bu nedenle, öğrenme stratejileri eğitim alanında en önemli konular arasında yer almaktadır.
Bu makale, piyano eğitiminde öğrenme stratejilerinin yeri ve önemi ile bu alanda kullanılabilir olan öğrenme stratejilerini saptamak amacıyla yapılmıştır. Araştırma, güdülen amaca bağlı olarak, betimsel bir çalışma niteliği taşımaktadır. Konuyla ilgili yurt içi ve yurt dışı kaynaklar taranmış, öğrenme stratejileri incelenmiş, bunların piyano öğrenme sürecindeki yeri ve önemi belirlenmiş ve bunlar arasından piyano eğitiminde kullanılabilir olanlar saptanmıştır.
Anahtar Kelimeler: Piyano, Piyano Eğitimi, Öğrenme Stratejileri
References
Açıkgöz, K,, Ü. (1996). Etkili Öğrenme ve Öğretme. İzmir: Kanyılmaz Matbaası .
Aydın, A. (2000). Gelişim ve Öğrenme Psikolojisi. İstanbul: Alfa Yayınları.
Aydıner Uygun, M. ve Kılınçer, Ö.,( 2013) Müzik Öğretmeni Adaylarının Piyano Dersinde Öğrenme Stratejilerini Kullanma Düzeylerinin İncelenmesi, E-Journal A New World Sciences Academy, Şubat, 2013, ss. 206-238
Barry, H.N. ve Hallam, S., (2002). Practice. In R. Parncutt and G.E. Mcpherson (Ed.)”, The Science and Psychology of Music Performance, Oxford: Oxford University Press, pp.151-165. (akt : Kılınçer , Ö. ve Aydıner Uygun, M., 2013).
Binbaşıoğlu, C. (1991). Öğrenme Psikolojisi. Ankara: Kadıoğlu Matbaası.
Borich, G. ve Tombari, M. (1997). Educational Psychology “A Contemporary Approach” NewYork: Longman.
Camp, M., W. (1992). Teaching Piano. California: Alfred Publishing Co, Inc.
Chung, J.W., (2006). Self-Regulated Learning in Piano Practice of Middle-School Piano Majors in Korea. (Yayınlanmamış Doktora Tezi),. University of Columbia. (akt : Kılınçer, Ö. ve Aydıner Uygun, M., 2013).
Coffman, D. D. (1990). Effects of mental practice, physical practice, and knowledge of results on piano performance. Journal of Research in Music Education, 38, 187–196. (akt:Renwick, M.J. 2008).
Cüceloğlu, D. (1999). İnsan ve Davranışı. İstanbul: Remzi Kitapevi.
Çimen, G., (2008). Konserde Çalmaya Hazırlık Süreci. Kastamonu Eğitim Dergisi, 16 (1), ss.297-302 (akt : Kılınçer , Ö ve Aydıner Uygun, M., 2013).
Danserau, D., F. ve Holley, C. (1984). Spatial Learning Strategies. Orlando: Academic Press, Inc.
Dembo, M. (1994). Applying Educational Psychology. New York: Longman
Demirova, G. (2008) Piyano Eğitiminin İlköğretim Öğrencilerinin Dikkat Toplama Yetisine Etkisi, Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü (Yayınlanmamış Doktora Tezi)
Enoch, Y. ve Lyke, J. (1987). Creative Piano Teaching. Illinois: Stipe Publishing Company.
Ercan, N., (2006) Piyano Eğitiminde Alıştırma Yapmanın Önemi ve Bazı Öneriler, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7, 12, ss. 104-108
Ercan, N. (2008). Piyano Eğitiminde İlke ve Yöntemler, Ankara: Sözkesen Matbaası.
Erden, M. ve Fidan, N. (1998). Eğitime Giriş. Ankara: Alkım Yayınevi.
Ertem, Ş. (2011) Orta Düzey Piyano Eğitimi İçin Repertuar Seçme İlkeleri, Kastamonu Eğitim Dergisi, Mayıs, Cilt:19 No.2, ss. 645-652.
Gagné, R. (1985). The Conditions of Learning. Chicago: Holt, Rinehart and Winston.
Gates, A. ve diğerleri, (1962) Eğitim Psikolojisi:1, İstanbul: Milli Eğitim Basımevi. (akt: Binbaşıoğlu, 1991)
Geiersbach, F.J., (2000). Musical Thinking in Instrumental Practice: An Investigation of Practice Strategies Used by Experienced Instrumentalists, University of Columbia , (Yayınlanmamış Doktora Tezi) (akt : Kılınçer Ö. ve Aydıner Uygun, M., 2013).
Gültek B., Piyano Pedagojisinin Temel Özellikleri, 23.1.2008 tarihinde www.piyanoegitimi.com/pedagoji.html adresinden alınmıştır. (akt: Ertem, Ş.,2011)
Jørgensen, H. (2008). Instrumental Practice: Quality and Quantity. 11 (1-2), pp.8-18.
Kocabaş, A. (1995). İşbirlikli Öğrenmenin Blokflüt Öğretimi ve Öğrenme Stratejileri Üzerindeki Etkileri.İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. (Yayımlanmamış Doktora Tezi)
Klausmeier, H.J., (1985). Educational Psychology, (5.baskı), New York: Harper and Row.(akt: Senemoğlu,N. 1998).
Kurtuldu, K. (2007). Bilgiyi İşleme Modeline Dayalı Piyano Eğitiminde Genel Öğrenme Stratejilerinin Yeri ve Görsel İmajlar Oluşturma Yönteminin Kullanılabilirlik Düzeyi, Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü (Yayımlanmamış Doktora Tezi)
Kurtuldu, K., (2009). Müzik Öğretmenliği Bölümü Piyano Öğrencilerinin Sınav Kaygısına Yönelik Tutumları. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19, (2), ss.107-126. (akt : Kılınçer Ö ve Aydıner Uygun, M., 2013).
Kurtuldu, K. (2012) Dikkat Stratejilerine Yönelik Uyarıcı İşaretlerin Piyano Eğitiminde Kullanılabilirliği, On Dokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(2), ss.233-254
Maris, E.M., (2000). Making Music at The Piano: Learning Strategies for Adult Students. New York: Oxford University Press. (akt : Kılınçer, Ö. ve Aydıner Uygun, M., 2013).
Morgan, C. (1995). Psikolojiye Giriş. Ankara: Hacettepe Üniversitesi.
Newman, W., (1984), The Pianist Problems, New York, Da Capo Press.
O’Malley, M. (1990). Learning Strategies in Second Language Acquistion. New York: Cambridge University Press.
Orlich , D. ve başk. ( 1994). Teaching Strategies. Massachussets: Heath and Company.
Ömür, Ö. (2003). Piyano Eğitiminde Nöro Linguistik Programlama Tekniklerinin Öğrenci Başarısı Üzerindeki Etkileri. Cumhuriyetimizin 80. Yılında Müzik Sempozyumu Kitabı, İnönü Üniversitesi, Malatya, ss.186-192.
Öztürk, B. (1995). Genel Öğrenme Stratejilerinin Öğrenciler Tarafından Kullanılma Durumları. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü ( Yayımlanmamış Doktora Tezi).
Öztürk, B. ve Z. Selçuk, Z.. (1992). Öğrenme Öğretme Sürecinin Etkililiğini Artırmada Öğrenme Stratejilerinin Kullanılması; Genel Bir İnceleme. Eğitim.(1). 66-74)
Renwick, M.J. (2008) Because I Love Playing My Instrument: Young Musicians Internalised Motivation and Self-regulated Practicing Behaviour,The University of New South Wales, (Yayınlanmamış Doktora Tezi)
Ross, S. L. (1985). The effectiveness of mental practice in improving the performance of college trombonists. Journal of Research in Music Education, 33, 221–230. (akt:Renwick, M.J. 2008).
Senemoğlu, N. (1998). Gelişim, Öğrenme ve Öğretim. Ankara: Özsen Matbaası.
Weaver, L.J., (2005). The Role of Goals and Practice Steps in Piano Practice Assignments. USA: University of Bowling Green State.(Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi)
Weinstein, C. E. ve MAYER, R. E. ( 1986). “The Teaching of Learning Strategies”. Handbook of Research on Teaching. New York: American Educational research Association, Mc Millan.
Yokuş, H. (2010). Piyano Eğitiminde Öğrenme Stratejilerinin Kullanılmasının Öğrencilerin Başarılarına ve Üstbilişsel Farkındalıklarına Etkisi, M. Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Dergisi, sayı.31, ss:145-160

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Copyright (c) 2014 Sanat Eğitimi Dergisi
